Leiðin
Laugardaginn 11. október lagði RT8 í sína árlegu jeppa- og útvistarferð. Ferðinni var heitið í Kerlingarfjöll, en leiðin sem farin var lá upp úr Þjórsárdalnum við fornaldarbæinn Stöng. Þaðan var ekið meðfram Raufeldsgjá og upp að Háafossi sem er næst hæsti foss á Íslandi og sérlega tilkomumikill. Áfram var svo ekið eftir línuvegi og nú var stefnt í vestur yfir Fossá sem var ansi drjúg og svo var farið yfir Stóru-Laxá og fleiri ár. Þegar komið var vestur í nágrenni Hvítár var veginum upp í Leppistungur fylgt og svo ekið áfram í Kerlingarfjöll.
Sjá myndir Svavars úr ferðinni hér.
Skoða myndir Kolbeins úr ferðinni hér.
Lagt í hann
Upp úr kl 9 á laugardagsmorgni var ekið úr bænum og í hópnum sem lagði í hann voru 7 bílar og sá áttundi slóst svo í hópinn við Stöng. Í för voru 18 fullorðnir og 12 börn sem gerir þetta að fjölmennasta jeppatúr klúbbsins fram til þessa. Þegar lagt var úr Reykjavík var bjart inn til landsins og mestan part leiðarinnar var veður gott enda hæg norðaustlæg átt, en út við ströndina biðu dökkir skýjabakkar sem við urðum vör við þegar kvöldaði.
|
|
|
Flestir settu í fjórhjóladrif
Við Stöng hófst akstur á slóðum og strax þar var nokkur snjór. Flestir settu bíla sína í fjórhjóladrif, nema kannski Marteinn. Enda ekur hann um á Galloper og alvöru maður. Við Háafoss var bjart og útsýni mikið. Við fossinn myndaðist skemmtilegur regnbogi í úðanum frá honum og hópurinn átti skemmtilega stund þar. Þegar leggja átti í hann að nýju var Karl lyklalaus, en þar sem við þekkjum hann var byrjað að leita á honum sjálfum og löngu áður en hann var berháttaður fannst lykillinn.
|
|
Fossá - Próflaus
Fljótlega eftir að ekið var frá Háafossi komum við að Fossá, en vaðið yfir hana er breitt og akstursleiðin hlykkjótt. Ljóst er að hjartað sló hraðar í flestum þegar ekið var yfir ána og einstaka óp heyrðust frá farþegum. Allir komust heilir yfir og þ.m.t. Marteinn á afturdrifinu, enda alvöru karlmaður. Hetja þessarar raunar var þó Arna Dögg 16 ára en hún var í æfingarakstri hjá föður sínum Tómasi.
|
|
38" dekk dugðu Georgi ekki
Fljótlega eftir að komið var yfir Fossá urðu snjóalög meiri og í fyrsta sæmilega skaflinum festi leiðangursstjórinn Georg sig , enda ekki á nema 38” dekkjum á leið niður brekkur og í meðvindi ( Heimsmetabók Guiness er að skoða málið) . Það var því gripið til þess ráðs að Tóti sem er á óbreyttum Terrano dró Georg út úr skaflinum. Leiðin lá svo áfram og bílunum var reglulega dýft í ár á leiðinni. Stóra-Laxá varð oft á vegi okkar og í henni er botninn ansi grófur en það kom ekki að sök. Reyndar ákvað Marteinn að setja bílinn í fjórhjóladrif eftir að hafa sýnt mikla færni í afturdrifinu. Það gerðist eftir að hann fékk leiðbeiningar um slík mál hjá Karli yfirvélstjóra Ræstingaþjónustunnar sem sýndi drengnum hvernig setja ætti bíl í fjórhjóladrif. Georg tryggði að menn fóru reglulega út úr bílum sínum því að ef að sást í hvítt festi hann sig og engu skipti hvort hann var hafður fremstur eða aðrir látnir ryðja brautina.
|
|
Laxárgljúfur og dólgslegur akstur
Við eitt vaðið borðum við nesti og áttum svo viðkomu við Laxárgljúfur sem eru í senn þröng og djúp. Nokkuð var liðið á daginn þegar við komum út á veginn í Leppitungur og var því ekið nokkuð samfellt allt í Kerlingarfjöll og komið þangað þegar tekið var að rökkva. Þegar skammt var í Kerlingarfjöll fór ökuneminn að haga sér dólgslega og ók eins og versti fantur og gerði djarfar tilraunir til framúraksturs. Var þar þá kominn úlfur í sauðalíki, því Tómas hafði í laumi tekið við akstri af Örnu Dögg, klætt sig í kvenmannsföt og í fyrstu sáu menn ekki muninn en höfðu aksturslag ökunemans á orði. En auðvitað kom í ljós að þarna var úlfurinn kominn í náttserk ömmunnar. Með einbeitningu og djörfum kappakstri tókst Þórði Páls að halda Landróvernum fyrir aftan sig.
 Laxárgljúfur |
Kvöldvakan
Þegar komið var í Kerlingarfjöll var nokkuð stíf sunnanátt farin að segja til sín og með henni ofankoma og hlýindi. Þar röðuðum við okkur í fjóra smáskála og höfðum svo aðstöðu til að matast í aðalbyggingunni. Þar reiddi Jón Páll með hjálparkokkum fram dýrindis lambakjöt og meðlæti. Eftir kvöldmatinn var svo haldið í eitt af hýsunum og haldin þar kvöldvaka með gítarspili og skemmtiatriðum. Margir voru lúnir eftir langan dag og voru komnir í koju fyrir miðnættið, en þeir hörðustu entust eitthvað lengur þar sem Kolbeinn kafteinn og Magga voru lykilaðilar.
Rétt er að þakka þeim vel fyrir sem sáu um frágang í eldhúsinu eftir matinn sérstaklega fyrir.
Heimleiðin
Um nóttina gerði ofsaveður og húsin hristust og skulfu en öllum leið vel. Undir hádegi á sunnudeginum hafði veður lagast töluvert og var þá lagt í hann og hópurinn hélt út á Kjalveg og suður í átt að Bláfelli,. Nokkrir héldu beint heim á leið aðrir lögðu leið sína að skála Ferðafélagsins í Hvítárnesi og höfðu þar skamma viðdvöl og enn aðrir fóru að Hagavatni og þar tókst Heiðari að tapa dekki undan bílnum á meðan fjölskyldan söng .."þrjú hjól undir bílnum.." En því var komið í lag og allir skiluðu sér skröltandi heim fyrir kvöldið.
|
|
 Tóti dró fram gítarinn  Kolbeinn lærir lögin  Gaman hjá Marteini |
Eggert Jónasson
Það má segja að ferðin hafi gengið stórslysalaust. Við vorum heppin með veður á laugardeginum og í ferðinni var aksturinn hæfilega krefjandi með uppákomum sem allar fóru vel. Vegalengdin hefði ekki mátt vera mikið lengri en allt slapp þetta fyrir horn. Eitt sem vantaði alveg í þessa ferð var Eggert Jónasson sem mun eflaust hafa einhverjar haldbærar skýringar fyrir siðameistara á reiðum höndum á næsta fundi klúbbsins.
|
|
|
